หมู่บ้านโอ่งเล่าเรื่อง โอ่งสวยด้วยมือเรา จากขยะกลายเป็นงานศิลป์

26 พ.ค. 2564


วันที่ 25 พฤษภาคม 2564 ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ที่บ้านหนองปลิง หมู่ 10 ต.วังชะพลู อ.ขาณุวรลักษบุรี จ.กำแพงเพชร เป็นหมู่บ้านโอ่งเล่าเรื่อง ถ้าใครขับรถเข้าหมู่บ้านแห่งนี้ จะพบเห็นโอ่งซีเมนต์ขนาดใหญ่ ที่ชาวบ้านซื้อมาใส่น้ำฝนในฤดูที่มีฝนตก เพื่อรองน้ำฝนไว้ใช้อุปโภคบริโภค แต่ละบ้านจะมีบ้านละ 1-3 ลูก แต่ตอนนี้ชาวบ้านนำออกมาตั้งไว้ที่หน้าบ้านของตัวเอง บางลูกยังเป็นสภาพเดิม แต่บางลูกมีภาพวาดอย่างสวยงามตั้งเรียงรายเป็นแถวอยู่ข้างถนน

สอบถามชาวบ้านบอกว่าคนในหมู่บ้านชื่อนายนิเวทร์ นกทอง อายุ 65 ปี อยู่บ้านเลขที่ 92 หมู่ 10 ต.วังชะพลู อ.ขาณุวรลักษบุรี จ.กำแพงเพชรเป็นคนวาด ซึ่งชาวบ้านทุกคนต่างก็บอกว่าชอบรูปบนโอ่งที่วาดเป็นภาพวิวสวยงามมาก ดูแล้วรู้สึกสดชื่นมีความสุข จากการเดินสำรวจดูพบว่าโอ่งแต่ละใบจะวาดเป็นวิวทิวทัศน์คนละแบบ บางใบก็วาดเป็นวิถีชีวิตการทำไร่นาของชาวบ้าน บางใบก็ว่าเป็นรูปพระสงฆ์ออกรับบิณฑบาตร์ในยามเช้ามีรูปวัดรูปเจดีย์ บางใบก็เป็นรูปวิวธรรมชาติในชนบท โดยเฉพาะการวาดบนโอ่งซีเมนต์ขนาดใหญ่แบบนี้ซึ่งมีความโค้งมน จึงดูเป็นภาพแบบพาโนราม่า และแสงสีและเงาตกกระทบที่จัดลงไป ยิ่งให้ภาพแต่ละภาพมีบรรยากาศที่เป็นเหมือนภาพที่มีชีวิตชีวาจริงๆ

หมู่บ้านโอ่งสวย



นายนิเวทร์ เปิดเผยว่า เดิมทีโอ่งเหล่านี้ชาวบ้านซื้อมาเพื่อรองน้ำฝน แต่ต่อมาไม่ได้ใช้จึงถูกวางทิ้งไว้หลังบ้าน บางลูกก็ชำรุดแตกบ้าง ก็เลยคิดกับผู้นำหมู่บ้านและชาวบ้านให้นำโอ่งมาวาดรูปให้นักท่องเที่ยวมาดูจะได้เกิดประโยชน์  โดยเขียนเป็นภาพวิถีของชนบทซึ่งปัจจุบันภาพเหล่านั้นไม่มีแล้ว ชาวบ้านได้ช่วยกันออกเงินซื้อสีซื้ออุปกรณ์เขียนภาพ โดยตัวเองออกแรงเขียนให้ฟรีบางครั้งต้องออกเงินซื้อของเองด้วย อยากให้หมู่บ้านเป็นแหล่งท่องเที่ยวเพราะในประเทศไทยไม่มีแบบนี้ โอ่งเหล่านี้ที่อื่นปล่อยทิ้งไปหมดเพราะไม่มีค่า สิ่งที่ได้ไม่มีมูลค่าแต่มีความสุขมีกำลังใจชาวบ้านก็มีความสุขด้วยนักท่องเที่ยวผ่านก็จอดรถแวะดูว่าชนบทในสมัยก่อนรวมทั้งวิถีชาวบ้านในอดีตเป็นแบบไหน

นายนิเวทร์ ยังเล่าอีกว่าอาจารย์ของตนคือเปี๊ยก โปสเตอร์ ผู้วาดโปสเตอร์หนังชื่อดังในอดีต เปี๊ยกโปสเตอร์เป็นแรงบันดาลใจที่ทำให้ตนอยากเขียนรูป สมัยเด็กๆมีใบปิดหนังที่แป๊ะไว้ตามวิกต่างก็ไปยืนดู จึงหนีเข้ากรุงเทพไปแอบดูเขาเขียนโปสเตอร์ที่โรงหนังศาลาเฉลิมไทย อยู่มาวันหนึ่งเห็นเปี๊ยก โปสเตอร์เดินมาหาหัวช่างและบอกว่าอยากได้เด็กขยันๆสัดคน ตนจึงรีบกระป๋องน้ำวิ่งไปหาหัวหน้าใหญ่จึงเรียกไปให้ช่วยอาจารย์เปี๊ยก ความรู้สึกในตอนนั้นเหมือนใจจะขาดด้วยความดีจึงเป็นจุดเริ่มต้นมาจนถึงทุกวันนี้

สัมภาษณ์

ทางด้านนางสิริมนต์ พึ่งเจียมสุขวัฒน์ นักท่องเที่ยวที่เดินทางมาชมความงามของศิลปะบนโอ่งเปิดเผยว่า ขับรถผ่านมาเห็นรู้สึกชื่นชมกับกิจกรรมดีๆของหมู่บ้านนี้อย่างมาก เห็นถึงความสามัคคีของชาวบ้านนำโอ่งที่ไม่ใช้แล้วมาใช้ให้เกิดประโยชน์ เป็นจุดที่สามารถดึงดูดนักท่องเที่ยวให้เข้ามาในหมู่บ้านได้ เห็นรูปแล้วสะท้อนความเป็นอยู่ของคนในชนบทจริงๆเป็นธรรมชาติมาก วิวต่างๆเป็นเรื่องราวที่ใกล้ตัวเขามากแต่ถูกลืมไปแล้ว พอถูกนำขึ้นมานำเสนอใหม่ทำให้เกิดความประทับใจและเป็นงานที่สร้างสรรค์มาก

ส่วนนายสุภาพ จัดเกตุกรณ์ ผู้ใหญ่บ้านเปิดเผยว่า โอ่งพวกนี้ชาวบ้านซื้อมาสำหรับใสน้ำฝนเก็บไว้กินไว้ใช้ แต่ต่อมาภายหลังมีประปาหมู่บ้าน โอ่งจึงถูกทิ้งไว้กลายเป็นแหล่งเพาะพันธ์ยุงลายพาหของโรคไข้เลือดออก จึงได้ประชุมชาวบ้านแล้วว่าโอ่งจะนำไปทำอะไรดี อาจารย์นิเวทร์จึงรับอาสาจะเขียนรูปให้ ดังนั้นชาวบ้านจึงช่วยกันนำโอ่งออกมาตั้งไว้หน้าบ้านให้อาจารย์นิเวทร์เขียนรูป จนกลายเป็นความสวยงามและเป็นหมู่บ้านสะอาดน่าท่องเที่ยว โดยขณะเขียนไปเกือบ 30 ใบแล้ว คาดว่าอีก 1 เดือนคงเขียนได้หมดทั้ง 120 ใบทั่วหมู่บ้าน โดยอาจารย์นิเวทร์สามารถเขียนได้วันละ 2-5ใบแล้วแต่อารมณ์ของเขา

ศุทธิกาญจน์ ธนบวรเวศม์ ผู้สื่อข่าวภูมิภาค จ.กำแพงเพชร




ติดตามข่าวสารทาง Line

เพิ่มเพื่อน